توهین به پیامبر (ص) در 3 میلیون نسخه در فرانسه
مجله
فرانسویِ "شارلی ابدو" قصد دارد در شماره بعدی خود، دوباره کاریکاتورهایی
را در توهین به پیامبر اسلام (ص) به 16 زبان جهان منتشر کند.

اقدام تروریستی در فرانسه محکوم است + تصویرسازی
حضرت
آیت الله مکارم شیرازی گفت:انتشار کاریکاتورهای موهن نسبت به ساحت نبی
مکرم اسلام، عاقلانه نیست و با این اقدام به همه مسلمانان اعلان جنگ داده
می شود.

لا ضرر و لا ضرار به چه معنا است؟
از
مشهورترین قواعدی که در بیشتر ابواب فقهی بدان استناد میشود،
قاعده «لا ضرر» است. بررسى موارد استعمال واژههاى «ضرر» و «ضرار»
در منابع فقهی نشان میدهد که «ضرر» شامل کلیه خسارتهاى وارد
بر دیگران است، ولى «ضرار» تنها مربوط به مواردى است که شخص با
استفاده از یک حق یا جواز شرعى به دیگرى زیان وارد سازد که در
اصطلاح امروزى از چنین مواردى به «سوء استفاده از حق» تعبیر میشود.
معناى حدیث «لا ضرر» این است که ضرر در اسلام مشروعیت ندارد،
ولى عدم مشروعیت ضرر، هم شامل مرحله قانونگذارى میشود و هم
مرحله اجراى قانون.
به چه دلیل خلیفه دوم متعه را حرام کرد؟
یکی
از مسائل اختلافی بین مسلمانان، نکاح موقت یا همان متعه است، بر
اساس نظر مشهور؛ منع از نکاح متعه در بین اهل سنت، به فرمان عمر بر
میگردد. در انگیزه وی از اِعمال چنین ممنوعیتی، نظراتی بیان شده است
که مواجه شدن با برخی از مشکلات اجتماعی را میتوان از آن جمله
نام برد؛ زیرا چون تشکیلات خلافت، برنامه جامعی برای اجرا و کنترل
لوازم نکاح متعه نداشت، اصل این کار را منع کرد، به طوری که برای
همیشه از جامعه اهل سنت رخت بر بست
روایات اهانت آمیز نسبت به پیامبر خدا (1)

در حالی که قرآن کریم درباره پیامبر گرامی اسلام می فرماید: «سَنُقرِئُکَ فَلا تَنسی؛ ما به زودی (قرآن را) بر تو می خوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد.» (4) و پیامبر اکرم را تا مدّت زمانی پیش گام در قرائت آیات قرآن کریم می داند و مفسّران گفته اند: پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم چنین عادت کرده بود که قبل از نزول آیات، آنها را تکرار می نمود تا این که آیه نازل شد و حضرت را از این کار نهی فرمود: «لَا تُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ؛ زبانت را به خاطر عجله برای خواندن قرآن حرکت مده!» (5) و یا در آیه ای دیگر می خوانیم: «وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن یُقْضَى إِلَیْکَ وَحْیُهُ؛ نسبت به ( تلاوت ) قرآن عجله مکن، پیش از آن که وحی آن بر تو تمام شود.» (6)